تیر96
درباره سایت
آخرین مطالب
امکانات وب
در مورد انچه میخواهیم و انچه باید بخواهیم با خود صادق نیستیم،غافل از اینکه همه ی ما در استانه ی ناامیدی هستیم و بهتر است به جای نمایش قدرت به هم لبخند بزنیم و شوخی کنیم!
زندگی شوخی ترسناکی ست، ترسناک ادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: بردیا رنجبر
ارتباط با ادمها پیچیده ترین قسمت زندگی منه . نزدیک میشی اسیب میبینی ،دور میشی تنها میمونی و اونگ میشی تو رابطه ها!!!
دلتنگی عجیبی برام داره و ناامیدی.تجربه ی هفته ی قبل قم که کسی منتظر نبود،نادیده کرفتن و نگفتن خبر بارداری ،احساس خشم و ناکامی و این نهیب که دوباره نزدیک نشو و احساساتی نشو تا اسیب نبینی. عدم همدلی خواهر و مادر خودت تو درمان و این هفته اجربه ی اومدن فرید و مریم...بچه های خوبی هستند..
واقعا گیجم تو رابطه و عیار رابطه را نمیفهمم
برچسب:
نویسنده: بردیا رنجبر
امروز مثل بعضی وقتای دیگه که بیحوصله با گوشی بازی میکنم، داشتم عکسهای پروفایل را نگاه میکردم. به قصه ی زندگی ادما گوش کردم و انگار با غم و شادی ش همراه شدم.درسته که ادما غالبا از لحظات خوبشون عکس میگزارن اما چشمها هیچ وقت دروغ نمیگن!
چقدر میشه پشت این همه ژست و ادا اطوار تنهایی ادمها را حس کرد،هرچند شاید هم دارم حس خودم را تو این عکسها فرافکن میکنم!
+ نوشته شده در سه شنبه سیزدهم تیر ۱۳۹۶ساعت 18:40 توسط سپیده |
برچسب: پروفایل,
نویسنده: بردیا رنجبر
غالبا هر وقت از مطب برمی گردم،احساس رضایت چاشنی احساس خستگیمه.امروز اما احساس کلافگی میکردم وقتی رسیدم خونه! احساس کردم تو اخرین مراجعم از اینکه اون دختر همکاری نمیکرد کلافه شدم. چرا اینقدر ادمها از روانشناس ها انتظار دارن؟
در کل امروز روز خسته کننده ای بود
+ نوشته شده در چهارشنبه چهاردهم تیر ۱۳۹۶ساعت 23:52 توسط سپیده |
برچسب:
نویسنده: بردیا رنجبر
چه احساس خوبی و چه تعادل خوبی دارم تو اتاق مشاوره!
جایی که احساس تعلق،موثر بودن و صلح دارم...
چی میشه که گاهی تو رابطه هاطفی احساس یه بچه یبی دست و پاو طرد شده را دارم ولی تو محل کار قصه چیز دیگه ایه
+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و یکم تیر ۱۳۹۶ساعت 11:54 توسط سپیده |
دارم 34ساله میشوم و این یعنی یه جایی حوالی نیمه ی زندگی، جایی مثل تپه ای که بالا میریو حالا هم میتونی پشت سرت را خوب نگاه کنی و مسیر جلو رو را هم یه لند اسکیپی ازش داری...اگه حوالی نیمه راه را هم 40سالگی حساب کنم الان یه جایی تو کمرکش رو به بالا هستم!
به پشت سر نگاه میکنم،بچگی،نوجوونی با تعارض و نامطمئنی،جوونی و ماجراجویی و عاشق شدن و ترسیدن و جلو رفتن،بزرگسالی و دغدغه ی ساختن و همرنگ جماعت شدن ادامه مطلب
برچسب: تولد,
نویسنده: بردیا رنجبر
زندگی به نحوی باشگاه مشت زنیه...
باشگاهی پنهانی تو ذهن هر ادم که با ترسهاش میجنگه،با احساساتش میجنگه،با علایق سرکوب شده ش میجنگه و بعد تو رول اجتماعی که داره کراوات میزنه و زندگی را شروع میکنه!
فیلم بینظیری بود ، دوس داشتم تایلر واقعا وجود داشت و توهم ذهنی اون ادم نبود...نمیدونم چرا؟
تحایلی که یکی از دوستان از فیلم داشت این بود که این دیدار به نحوی دیدار شمس و مولانا است.اینکه گاهی یه ملاقات به زنادامه مطلب
برچسب: باشگاه,
نویسنده: بردیا رنجبر
برای ای وی اف دارو گرفتم و نتیجه تو مراحل اولیه برای ادامه خوب نبود.دیروز عصر چند ساعتی دنیا از هر طرف فشارم میداد،احساس تنگی،خفگی،خستگی....الان که تو این موقعیتم احساس میکنم ادمایی که بچه دارن چقدر نسبت به این داشته بی تفاوتن،بعد به خودم میگم تو هم الان داشته هایی داری که نمیبینیشون!
قاسم هیلی حامی و محکم کنارم بود،تازشم برام روسری خرید تا خوشحال بشم...
به هرحال احساس کردم نسبت به دفعه های قبل بهادامه مطلب
فیلم اتاق رویارویی عجیب و جالب یه مادر و پسر با اسارت در یک اتاق و بعد فرار از ان شرایط و رویارویی با دنیای واقعیه!
بسیار فیلم خوبی بود. مادر در 17سالگی دزدیده میشه و تو یه الونک زندانی میشه،از اون مرد بچه دار میشه و پسرش جک تا 5سالگی هیچ درکی از دنیای بیرون نداره، وقتی با یه نقشه از اونجا فرار میکنن،قصه ی اصلی فیلم که مواجهه با دنیای بیرونه شروع میشه. قضاوت و هیجان مردم،اینکه مادره میبینه در نبودادامه مطلب
برچسب: اتاق,
نویسنده: بردیا رنجبر
این ماه به رسم تابستون های چند سال گذشته برا درمان ناباروری اقدام کردم و امروز تموم شد،بی نتیجه!
واقعا تلاشمون را کردیم،هزینه ،وقت،استرس...ولی نشد. خیلی اذیت شدیم و لی مثل همیشه پشت هم بودیم.ممنونم عزیزم...
چند تا نکته از این دفعه یاد گرفتم یکی اینکه ادمهایی که میگفتن اگه میگفتی کمکت میکردیم دروغ میگفتن از اهالی خونواده،پس لزومی نداره به کسی غیر از چند تا دوست که واقعا حمایتشون را نشون دادن بگیم. ادامه مطلب
دلگیرم، مثل سرداری مغلوب....
دلگیرم،مثل ماهی غمگینی در تنگ که هی چرخ میزند...
دلگیرم و انگار قرار نیست قراری بگیریم..
+ نوشته شده در سه شنبه بیست و چهارم مرداد ۱۳۹۶ساعت 20:4 توسط سپیده |
برچسب: دلگیرم,
نویسنده: بردیا رنجبر
گاهی برا اینکه حد و اندازه ی یه چیز را بفهمی ترازوی دو کفه ای جواب نمیده!نیاز به ترازوی طلا فروشی داری که مثقال را برات بسنجه، به این میگن وزن چیزها...مثل وزن محبت کردن،وزن انتظار داشتن یا وزن بودن!
اونوقته که کار سخت اینکه ترازو را بالانس نگه داری
+ نوشته شده در شنبه دهم تیر ۱۳۹۶ساعت 11:5 توسط سپیده |
برچسب:
نویسنده: بردیا رنجبر
بارها تو اتاق درمان زنهایی را دیدم که علی رغم پوست کشیده،ناخنهای مانیکور شده و لباسهای مارک به هیولا تبدیل شدند!
طوری زندگی را روایت میکنند که انگار از اول زندگی همه باعث ازارش شدند و نگذاشتند به ارزوهایش برسه، تلاش میکنه همه چیز را کنترل کنه و با کوچکترین اشتباهی از سمت دیگران اشفته میشه. طادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: بردیا رنجبر
چشم من تو چشم تو زل میزنه لال میشه
پر و بالش میریزه،نگات براش بال میشه
اخه تقویم نگاه تو همه ش زمستونه
تا میام ببینمت اخرای سال میشه
عکس من توی چشات افتاده یا صورت ماه
اونقده مونده و خسته س که داره دال میشه
باز میام خسته و تو چشای تو زل میزنم
هر چی که حواب دارم خط میخوره،سوال میشه
باز همون سکوت ادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: بردیا رنجبر